Ongerust door overgevoeligheid van trillingen en oorsuizen

Deel hier jouw verhaal over je oorsuizen met andere jongeren.
hardwin
Berichten: 2
Lid geworden op: 15 Sep 2017, 14:15

Ongerust door overgevoeligheid van trillingen en oorsuizen

Berichtdoor hardwin » 28 Sep 2017, 12:36

Hallo, ik ben waarschijnlijk de oudste op dit forum maar heb nood om mijn verhaal ook eens te doen. Zeker omdat ik het alleen moet verwerken.
Ik ben 56 jaar geworden in augustus. Op 26 januari 2017 werd ik naar huis gestuurd door mijn bedrijfsarts omdat ik gewoonweg mijn bureel niet meer binnen kon gaan.
Een 4 tal maanden ervoor werd ik verplaatst naar een andere werkomgeving. Dit was een bureel juist naast een warmtekrachtcentrale die dag en nacht stond te draaien. In het begin viel dit nog mee maar na een tijdje kreeg ik een onbehaaglijk gevoel, begon ik mij thuis ook onbehaaglijk te voelen. Het werd zelfs zo erg dat bij het aanslaan van de ijskast ik mee stond te trillen, ik hoorde de ventilator van mijn PC/TV , in de winkels kon ik de ventilatie niet meer verdragen. Ik hing dekens voor mijn ramen om geluid te dempen. Ik had enorme steken in mijn hoofd. Ik kreeg plots er ook oorsuizen bij maar nog niet in de orde die ik later kreeg. Ik werd enorm angstig tot op 26 januari ik niet meer kon functioneren.
Naar de huisarts vervolgens naar NKO arts. De bevindingen waren dat mijn gehoor perfect was voor mijn leeftijd maar dat ik overgevoelig was geworden voor trillingen ( laagfrequent).
Ik kreeg Rivotril en Deanxit en moest magnesium nemen. Omdat alles vastzat in mijn nek en schouders werd er ook kine gegeven en werd ik ook naar een psycholoog gestuurd.
Deze haakte na 5 sessies af omdat ze niet echt mijn probleem kon aanpakken.
Omdat het niet beter werd terug naar de huisarts die een antidepressiva Sertraline voorschreef. Na 14 dagen innemen plots oorsuizen niveau straaljager. Ik moest dadelijk stoppen met deze medicatie en dan zou dat hard fluiten wel ophouden. Niets was minder waar. Nu moest ik vechten tegen 2 demonen ( hevig oorsuizen en zeer gevoelig voor trillingen en geluid).
Terug naar huisarts, CT scan nek, naar de neuroloog, naar de tandarts, enz. Ze vonden niets maar schreven de ene na de andere medicatie voor. Ik had ondertussen ook al een kleine muziekinstallatie in elkaar geprutst met rustgevende natuurgeluiden op mijn slaapkamer. Doch slapen lukte niet. Ik ben lang tegen slaappillen geweest maar op een bepaald moment brak ik echt en werd verplicht ze te nemen om toch minstens ’s nachts te kunnen slapen. Ik heb getracht 2x terug te gaan werken ( 50 % ) maar dit lukte mij steeds maar enkele dagen. Ik ging veel wandelen ( voorheen ging ik 3x per week naar de fitness wat ik ook enorm graag deed. Ik ben gestopt in maart omdat ik gewoon het geluid van de loopbanden, trillingen in de zaal , enz niet meer kon verdragen )
Omdat ik nooit langer dan eens een week ( griepje ) thuis heb gezeten werd ik enorm eenzaam. Niemand in mijn omgeving begreep het of haakte af, zelfs mijn ouders hadden geen begrip. Ik zat diep en dat erbij deed natuurlijk geen goed.
Ik ben in maart TRT gaan volgen maar het resultaat was negatief. Het lukt mij niet om de focus te verleggen.
Omdat mijn huisarts het eigenlijk opgaf ben ik maar zelf beginnen verder zoeken want ik wist dat ik zonder hulp er niet kon geraken.
In juni heb ik met zeer slechte gedachten in mijn hoofd gezeten. Ik hoopte steeds niet meer wakker te worden. Uiteindelijk ben in dan bij een psycholoog geraakt die zag hoe ik eraan toe was en heeft mij dadelijk doorgestuurd naar een psychiater. Normaal moet je lang wachten op een onderhoud maar ik mocht van hem 2 dagen later komen op een redelijk laat uur 22:30 uur.
Ik dacht terwijl ik in de wachtkamer zat, dit zal weer 10 minuten duren zoals meestal en dan terug de straat op. Niets was minder waar. Deze luisterende aandachtig en had een verklaring voor mijn problemen ( steken in het hoofd, warm hoofd, angstig voor allerlei geluiden, trillende ledematen, hevig oorsuizen,…) Hij noemde het een zware angststoornis en een majeure psychische decompensatie. Omwille dat ik het niet meer zag zitten heeft hij mij 4weken laten opnemen en gezocht naar gepaste medicatie.
Nu zijn we september en ik ben qua angststoornis veel verbeterd ( nog steeds wel met medicatie ).
Ik ga tweewekelijks naar de psycholoog. En zie de psychiater om de 3 weken.
Ik heb eindelijk een afspraak kunnen maken in UZA met een audiologe gespecialiseerd in tinnitus. Er zijn nu 6 sessies ingepland en hoop echt dat dit mij gaat helpen want het lukt mij niet om de focus te verleggen. En de toon is vrij hevig hoor. Ik word er met momenten gek van.
Ik mag nog steeds niet gaan werken van de psychiater omdat de gevoeligheid nog steeds aanwezig is. Er zijn dagen dat ik in winkels kom en vrij goed mijn boodschappen kan doen. Maar er zijn dagen bij dat gewoonweg een frigo, ventilatie,…mij als het ware terug laat buiten lopen. Ik heb dan ook steeds hevige pijnscheuten in het hoofd.
Sorry voor de lange intro maar ook ik vraag aan jullie : gaat het ooit beter worden ?
Verder ben ik eenzaam en heb niet echt een vriendenkring overgehouden met deze aandoening.
Als ik ga wandelen of fietsen, de bomen praten niet terug. Hebben jullie suggesties want ik ben nooit bezig geweest ondanks mijn leeftijd met pensioen ( of hobby’s) Ik ging gans de week werken, in het weekend de huishoudelijke taken, naar winkel wat zaken oplossen die in de week bleven liggen en de werkweek begon weer.

Thanks om dit te mogen neerschrijven.

Hardwin
Annabelle
Berichten: 40
Lid geworden op: 03 Nov 2015, 08:45

Re: Ongerust door overgevoeligheid van trillingen en oorsuizen

Berichtdoor Annabelle » 28 Sep 2017, 20:42

Beste Hardwin,

Wat naar voor jou dat je hier (ook) mee te maken krijgt.
Aller eerst wil ik jou gerustellen en zeker op je vraag of het ooit beter wordt,want het antwoord is JA!!!
Je kan het nu waarschijnlijk nauwelijks geloven maar dit gaat echt beter worden en deze angstige periode gaat zeker voorbij!!!
Ikzelf heb nu bijna 2 jaar oorsuizen opgelopen en ik dacht ook in het begin dat ik er nooit mee zou leren leven,dat mijn leven voorbij was en ja: ook ik kon niet meer gaan werken,slapen,sociale contacten onderhouden,mijn focus verleggen.
In mijn naaste omgeving vond ik gelukkig wel steun,al moet ik toegeven dat ook bij mij mijn ouders en zussen me niet echt begrepen! Laatst waren we op een feestje en het viel me toen wel op hoe mijn jongste zus toch wel oordopjes in stak uit angst ook een oorsuis te kunnen krijgen (bij mij komt het door een lawaaitrauma) mijn verhaal heeft dus misschien toch meer indruk gemaakt destijds dan aanvankelijk gedacht. Je kan gerust mijn verhaal en mijn vragen hier op deze site terug vinden,want net toen ik mijn suizen kreeg kwam dit platform online en het betekende toen voor mij alvast een hele steun!!! Ik kan me de radeloosheid die ik toen voelde echt nog zo goed voorstellen! Dat is ook de reden waarom hier toch nog regelmatig eens een kijkje kom nemen,omdat ik weet wat een beetje steun op zo een moeilijke momenten kan betekenen en troost je: je staat er echt niet alleen voor!!! Ik denk dat het goed is dat je hulp hebt gezocht,zeker in het Uza: daar zijn ze echt gespecialiseerd,ik heb me daar destijds ook laten behandelen. Ik denk weinig te kunnen zeggen wat je kan helpen,belangrijk is dat je echt probeert je focus te verleggen maar dat vraagt tijd! Ik was er de eerste weken/maanden ook echt altijd,constant mee bezig,ik ging in stille ruimtes staan om te horen of "het" er nog was... Geloof me: 2 jaar later is het er nog steeds! Ik kan je wel vertellen dat functioneren en mijn focus verleggen bij mij wel snel veel beter ging als ik s'nachts enkele uurtjes had kunnen slapen! Ik heb ook even slaapmedicatie genomen en dat heeft mij ontzettend hard geholpen. Die Rivotril heb ik ook een tijdje genomen maar dat deed bij mij niet zoveel,maar dat is uiteraard bij iedereen anders. Probeer je dagelijkse activiteiten te doen,zoek mensen op,probeer misschien eens een nieuwe hobby, en laat je angst voor luidere T je niet beletten dingen te ondernemen!Een jaar geleden ging ik niet naar de cinema uit angst luidere T te hebben,vandaag kan ik met een gerust zeggen dat ik terug dingen onderneem zonder angst meer last van mijn T te hebben!!! Zoals bv: muziek luisteren met een hoofdtelefoon (niet te luid uiteraard) Weet dat die T iets nieuws is dat je overvalt en dat is normaal want je lichaam kent dat geluid niet en het is ook daarom dat je,je er zo op focust! Geloof me: dit went! Ik ben vandaag de dag zelden nog met men T bezig!!! Maar dat heeft tijd gekost! Het komt heus wel goed! Weet wel dat een goede nachtrust echt wonderen doet dus probeer daar zeker naartoe te werken,ook ik had donkere gedachten als ik oververmoeid was,ik heb toen weken bijna niet geslapen!!! Dat gaat voorbij hoor! Hou de moed erin en als je vragen hebt mag je ze altijd stellen!
Veel sterkte!!!

X
hardwin
Berichten: 2
Lid geworden op: 15 Sep 2017, 14:15

Re: Ongerust door overgevoeligheid van trillingen en oorsuizen

Berichtdoor hardwin » 29 Sep 2017, 11:00

Beste Annabelle,
Alvast bedankt om de tijd te nemen om te reageren.
Ik moet me niet in stille ruimtes begeven om te horen of T weg is.
Van zodra ik wakker wordt ( dikwijls al tijdens de nacht ) is de T zeer duidelijk aanwezig ( vrij hard ).
Enkele dagen geleden nog dacht ik steeds ik geraak de dag niet door.
Nu lukt het mij ( af en toe ) om toch positief op te staan, te genieten van het ontbijt, beetje luisteren naar muziek terwijl ik mijn ontspanningsoefeningen doe.
Ik hoop echt dat het beter wordt, ik moet dat ook geloven want anders is het niet leefbaar. Daarom doet het deugd dat lotgenoten waar het nu beter mee gaat dit laten weten. Dat geeft moed.
Ik vind het fantastisch dat dit forum bestaat.
Tijdens het wandelen gisteren zag ik een jong koppeltje op een bank in het park muziek beluisteren met hun oordopjes. Het geluid was zo hard dat ik het van op grote afstand al kon horen. Ik ben tot bij hun gegaan en hun toegelicht wat de gevaren zijn van luisteren naar luide muziek.
Ik zei hun dat ik ervan kan meespreken ( was niet eens een geluidstrauma ) en wat een impact dit kan hebben op het leven.
Ik zei hun dat ze eens naar jullie website moesten surfen. Ongelooflijk maar waar, de muziek werd dadelijk minder luid gezet.
Ik had een andere reactie verwacht, zoiets van " waar moeide jij u mee ", maar neen het was een leuke kennismaking.
Als afsluiter zei ik hun dat ze ook hun vrienden dit moeten durven vertellen, want T is voor het leven.
x

Terug naar “Jouw verhaal”

Wie is er online

Gebruikers op dit forum: Geen geregistreerde gebruikers en 1 gast