twee jaar oorsuizen

Deel hier jouw verhaal over je oorsuizen met andere jongeren.
Bert T.
Berichten: 2
Lid geworden op: 03 Nov 2015, 09:20

twee jaar oorsuizen

Berichtdoor Bert T. » 04 Nov 2015, 11:27

Door het geven van een startschot bij een activiteit op mijn werk heb ik nu twee jaar tinnitus. Een gesis en geruis , en afwisselend pieptoon in beide oren.
De eerste maanden waren een hel. ik was angstig en volledig in paniek.Bang dat dit nooit meer zou overgaan. Het is ook een zoektocht geweest voor mij om de juiste hulp te vinden.
Eerst bij nko arts , vlak na ongeval. daar kreeg ik intraveneus medicatie en moest ik verder piracetam nemen. Het oorsuizen werd niet beter.Een second opinion gevraagd in een ander ziekenhuis:daar dachten ze dat het kwam door mijn manier van ademhalen. Dit had er echt niks mee te maken. Vervolgens naar een centrum geweest: daar hebben ze metingen gedaan om te weten op welke frequentie de tinnitus was en hebben ze ook oordoppen gemaakt op maat. Dat was het dan. Ik ben ook nog doorverwezen geweest naar een gehoorcentra.Daar hadden ze me bijna gehoorapparaten verkocht, terwijl er niks mis wat met mijn gehoor. Ik had enkel die vervelende tuut erbij. Doordat het een arbeidsongeval was, moest ik ook enkele keren naar de geneesheer van de verzekering gaan.
Meestal komen deze mensen niet sympathiek over, maar deze vrouw heeft me echt geholpen. ze heeft me doorverwezen naar het UZ in Antwerpen. Ik had al gehoord en gelezen dat ze daar toch al wat expertise hebben opgebouwd. daar aangekomen bij mijn eerste afspraak had ik echt een ander gevoel. Het was een totaal andere aanpak. Voor de eerste keer had ik echt het gevoel dat ze naar mij luisterden; ik kreeg ook meer uitleg en tips mee. Inslapen was een probleem voor mij. Daardoor werd een combinatie van rivotril en deanxit opgestart. Ik was hier goed mee, en heb toch het eerste jaar hier mee kunnen overbruggen. Gaandeweg werd de medicatie afgebouwd, en probeerde ik enkele tips uit. ( cafeïne vermijden kan helpen, leren ontspannen, sporten,...). ik kwam er ook al snel achter dat voldoende nachtrust een grote rol speelde .
Er zijn dagen dat mijn oorsuizen nu beter is, en dagen dat het wat minder gaat. Ik moet wel toegeven dat ik er niet meer paniekerig/angstig om ben zoals in de eerste maanden.
Er wordt heel wat onderzoek gedaan naar tinnitus, probleem is dat er hier zeer weinig wordt over gepubliceerd. Je komt ook plots terecht in een circuit waar je vaak hoort: " ..ja maar we zijn daar nog mee bezig" of "...ja maar we weten daar nog niet zoveel van" enz....

Leven met tinnitus is niet alleen lastig voor de persoon zelf, maar ook voor de omgeving. Ik weet nog dat ik thuis bij mijn gezin het eerste jaar prikkelbaar was en niet de aangenaamste thuis was.
ik heb mij ook lang afgesloten , en ging niet meer weg met vrienden. Met de steun van vrouw, kindjes , vrienden en collega's op het werk heb ik er mij doorgeslaan.
Praten helpt echt. zelf ben ik enkele keren naar psycholoog geweest, en dit heeft me echt geholpen. Daarom geef ik de raad: sluit je niet af, en laat mensen toe om je te helpen.

het is echt een zoektocht naar het juiste evenwicht. Soms is het nog frustrerend als ik de piep plots krijg en dan denk : " maar allee wat doe ik nu verkeerd, hoe komt dit nu?"; Tinnitus blijft volgens mij onvoorspelbaar. de kunst is om je er tegen te wapenen met trucjes die je jezelf hebt eigen gemaakt om het wat te verzachten.

We zijn nu twee jaar verder en ik ga terug naar een optreden ( uiteraard met oordopjes). Ik moet ze ook indoen bij een bioscoop bezoek want de muziek kan daar ook heel luid zijn. Ik heb mijn dopjes altijd bij me want vaak gebeurt er toch iets onvoorspelbaars: je gaat naar een stoet met je kindjes en plots passeert de fanfare, een straaljager die voortdurend boven je hoofd scheert, je wandelt in een straat en plots zijn ze bezig met een drilboor, enz....
Het moeilijkste voor mij op dit moment is het luisteren naar iemand die praat door een microfoon. Op één of andere manier komt dit geluid raar binnen bij mij. Dus voor toespraken ,enz.. gebruik ik ook mijn oordopjes, dus probleem opgelost.
Tot slot wil ik nog eindigen met een mooie zin die ik eens in een wachtzaal ben tegengekomen. Het geeft voor mij perfect weer wat omgaan met tinnitus ook wel eens is: ..." iedereen wil over mij oordelen, maar niemand wil mijn oor delen"
Lena
Moderator
Berichten: 13
Lid geworden op: 02 Nov 2015, 21:39

Re: twee jaar oorsuizen

Berichtdoor Lena » 04 Nov 2015, 12:15

Dag Bert,

Welkom op het forum! :)

We horen jammer genoeg nog te vaak negatieve verhalen over doktersbezoeken. Fijn om te lezen dat jij toch goede hulp vond.
Jouw verhaal gaat ongetwijfeld andere lotgenoten helpen in hun zoektocht.

Tinnitus heeft inderdaad niet alleen een impact op jezelf, maar kan ook een invloed hebben op je omgeving.
Goed dat je steunfiguren in jouw leven hebt met wie je kan babbelen en die begrijpen waarom het soms minder gaat. Dit is één van de belangrijkste tips: praat erover en krop je gevoelens niet op.

Dat je piep soms luider wordt kan verschillende oorzaken hebben: vermoeidheid, stress ... Belangrijk is dan om niet te paniekeren, afleiding te zoeken en tot rust komen. Het is begrijpelijk dat als je al rekening houdt met al die dingen het enorm frustrerend is dat de piep toch komt piepen :)

Zo te zien ben je heel flexibel in het zoeken naar oplossingen en laat je je niet doen door de piep. Tinnitus hoeft je leven niet te beheersen.

Bedankt om je verhaal te delen. De quote die je meegeeft is er eentje om te onthouden!

Groetjes!

Terug naar “Jouw verhaal”

Wie is er online

Gebruikers op dit forum: Geen geregistreerde gebruikers en 1 gast